Αμφιβολία

Είστε εξοικειωμένοι με την έννοια της αμφιθυμίας; Αν όχι, τότε διαβάστε, αν ναι, τότε κοιτάξτε τις άλλες λέξεις-κλειδιά και τις έννοιές τους.

Τι είναι αμφισημία

Η αμφισημία προέρχεται από τις λατινικές λέξεις ambo - "αμφότερες" και η βαλεντία - "δύναμη". Με άλλα λόγια, πρόκειται για δύο δυνάμεις.

Πρέπει να σημειωθεί ότι η αμφισημία στην ψυχολογία σημαίνει δυαδικότητα των συναισθημάτων σε σχέση με το ίδιο αντικείμενο. Επιπλέον, αυτά τα συναισθήματα είναι αντίθετα.

Για παράδειγμα, υπάρχουν άνθρωποι που μας προκαλούν συγχρόνως και συμπάθεια και εχθρότητα ταυτόχρονα. Αυτό είναι ένα πολύπλοκο αίσθημα αμφιθυμίας και μπορεί να συμβεί σε όλους τους ανθρώπους.

Αλλά εάν εκδηλώνεται συχνά σε σχέση με πολλά πράγματα, πιστεύεται ότι ένα άτομο έχει σημάδια σχιζοφρένειας.

Ένα ενδιαφέρον γεγονός είναι ότι ο όρος αμφισημία εισήχθη στην ψυχολογία από τον ελβετικό ψυχίατρο Eigen Bleuler. Διακρίνει τρεις τύπους αμφισημίας:

  1. Συναισθηματική: βιώνει δύο αντιφατικά συναισθήματα για το ίδιο αντικείμενο.
  2. Βολική: η αδυναμία να αποφασιστεί ένα συγκεκριμένο βήμα και μια συνεχής διακύμανση μεταξύ των δύο λύσεων.
  3. Πνευματική: η συνεχής εναλλαγή αμοιβαία αποκλειστικών ιδεών στη συλλογιστική.

Πώς να θυμάστε τη λέξη αμφισημία και στη συνέχεια να την εφαρμόσετε στην πράξη με μια έξυπνη εμφάνιση; Πολύ απλό. Αρχικά, προσπαθήστε μερικές φορές να το χρησιμοποιήσετε στην ομιλία σας.

Για παράδειγμα, ο φίλος σας δεν είναι αδιάφορος για έναν νεαρό άνδρα, αλλά συνεχώς λέει ότι απλά δεν μπορεί να τον σταθεί. Σαν τυχαία, ξαφνικά και χαμογελαστά χαμογελώντας, πες της:

- Ναι, αγαπητέ, κρυμμένη αμφιθυμία!

Στο πλαίσιο της έννοιας που περιγράφεται σε αυτό το άρθρο, χρησιμοποιείται συχνά ένας άλλος όρος. Διαβάστε σχετικά με τη γνωστική ασυμφωνία.

Αμφιβολία

Ο. Beardsley. Salome με το κεφάλι του Ιωάννη του Βαπτιστή.

Η αμφισημία των συναισθημάτων

ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ (από μια πανοπλία, τον Αμπό - και οι δύο βαλέντιδες - που έχουν ισχύ). Χαρακτηριστικά της συναισθηματικής σφαίρας, που εκφράζεται στη δυαδικότητα των σχέσεων με ένα άτομο ή ένα φαινόμενο, πρώτα απ 'όλα με την ταυτόχρονη αποδοχή και απόρριψη. Για παράδειγμα, στη ζήλεια ενός ενήλικα, συναισθήματα αγάπης και μίσους συνδυάζονται, και στη θλίψη, τη γλυκύτητα και τη θλίψη. Έρευνα. Σύμφωνα με τη θεωρία 3. Ο Φρόυντ πίστευε ότι η αμφισημία των συναισθημάτων μπορεί να κυριαρχήσει στην προγονική φάση της ψυχικής ανάπτυξης του παιδιού.

Αμφιβολία (Kondakov, 2007)

AMBIVALENCE (από latin ambo - και τα δύο + valentis - αποτελεσματικά). Χαρακτηριστικός προσανατολισμός της προσωπικότητας, που περιγράφεται από τον E. Bleuler (Bleuler Ε. Dementia praecox ή Ομάδα του Schizophrenien, Leipzig, W., 1911), εκφράζεται στην ταυτόχρονη εμφάνιση ασυμβίβαστων αισθήσεων (αγάπη και μίσος), ιδεών (φίλος και εχθρός) (προσέγγιση και απόρριψη) προθέσεις (βοήθεια και βλάβη). Έρευνα. Ε.

Η αμφισημία των συναισθημάτων

Αίσθηση: Αμφιβολία (αμφισημία συναισθημάτων) - 1. Ασυμφωνία, αντίφαση αρκετών ταυτόχρονα έμπειρων συναισθημάτων σε σχέση με ένα συγκεκριμένο αντικείμενο. η αντιφατική στάση του υποκειμένου στο αντικείμενο - ταυτόχρονη στόχευση του ίδιου αντικειμένου αντιτιθέμενων συναισθημάτων. Το σύμπλεγμα συναισθηματικών καταστάσεων που συνδέονται με τη δυαδικότητα των σχέσεων - με ταυτόχρονη αποδοχή και απόρριψη. Για παράδειγμα, η ζήλεια συνδυάζει συναισθήματα αγάπης και μίσους. Ένα από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα των νευρωτικών.

Αμφιβολία (Gurieva, 2009)

Η AMBIVALENCE (Latin ambo-both και valentia-force) είναι ένας όρος που εισήγαγε ο E. Bleuler για να δηλώσει τη δυαδικότητα της εμπειρίας, τη σχέση με κάτι ή κάποιον, με άλλα λόγια, όταν ένα αντικείμενο προκαλεί δύο αντίθετα συναισθήματα σε ένα άτομο, για παράδειγμα, αγάπη και μίσος, κρίμα και αηδία, κλπ.

Guryeva T.N. Νέο λογοτεχνικό λεξικό / T.N. Γκουρίεφ. - Rostov n / a, Phoenix, 2009, σ. 13

Αμφιβολία (Golovin, 2001)

AMBIVALENCE (δυαδικότητα, αμφισημία) - δυαδικότητα, αμφισημία, μερικές φορές ασυνέπεια. Στην ψυχολογία των συναισθημάτων, αυτό σημαίνει μια διπλή εμπειρία, η κοινή παρουσία στην ψυχή δύο αντίθετων, σαν ασυμβίβαστες προσδοκίες για ένα αντικείμενο - για παράδειγμα, συμπάθεια και αντιπάθεια.

Λεξικό πρακτικού ψυχολόγου. - Μίνσκ, Συγκομιδή. S. Yu Golovin, 2001, σελ. 28

Αμφιβολία (Osipov, 2014)

AMBIVALENCE (από τη Lat Ambo - και οι δύο, η valentia - δύναμη - αντιφατική, διπλή) - συνύπαρξη στη βαθιά δομή προσωπικότητας αντίθετων, αμοιβαία αποκλειστικών συναισθηματικών συμπεριφορών (για παράδειγμα, αγάπη και μίσος) σε σχέση με οποιοδήποτε αντικείμενο ή πρόσωπο. αυτό καταστέλλεται στην περιοχή του ασυνείδητου και έχει ένα αποτέλεσμα που δεν γίνεται αντιληπτό από το άτομο. Στη μυθοπλασία, αυτή η κατάσταση περιγράφεται και αναλύεται διεξοδικά από την FM. Ντοστογιέφσκι. Ο ίδιος ο όρος "Α." Εισήχθη σε επιστημονική κυκλοφορία από τον ψυχίατρο E. Bleuler, ο οποίος είδε στην Α.

Η αμφισημία των συναισθημάτων

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΩΝ ΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ (από το Ελληνικό, το Ambi - πρόθεμα που υποδηλώνει δυαδικότητα, Λατινική Βαλένια - δύναμη) - μια πολύπλοκη κατάσταση της προσωπικότητας, που συνδέεται με την ταυτόχρονη εμφάνιση αντιτιθέμενων συναισθημάτων και συναισθημάτων. εκδήλωση εσωτερικής σύγκρουσης της προσωπικότητας. Συχνά παρατηρείται σε εφήβους σε συνεργασία με συνομηλίκους, γονείς, εκπαιδευτικούς.

GM Κοτζιασπιρόβα, Α. Γι. Κοτζιασπιρόφ, Παιδαγωγικό Λεξικό: Για τον μαθητή. υψηλότερη και η ped. μελέτες. ιδρύματα. - Μ.: Εκδοτικό Κέντρο "Ακαδημία", 2001, σ. 10

Αμφιβολία

Αμφιθυμία (από τη Λατινική άμβωνας -. «Και τα δύο» και τη Λατινική Βαλέντια -. «Force») - μια αμφίθυμη σχέση με κάτι συγκεκριμένο - η δυαδικότητα των συναισθημάτων που εκφράζονται σε αυτό το ένα αντικείμενο είναι ένα άτομο ταυτόχρονα δύο αντίθετα συναισθήματα.

Το περιεχόμενο

Ιστορία της έννοιας

Ο όρος εισάγεται από τον Eigen Bleuler. Θεώρησε αμφιθυμία ως το κύριο χαρακτηριστικό της σχιζοφρένειας [1] και διέκρινε τρεις τύπους αμφισημίας [2]:

  1. Συναισθηματική: ταυτόχρονα θετικά και αρνητικά συναισθήματα προς ένα άτομο, ένα θέμα, ένα γεγονός (για παράδειγμα, σε σχέση με τα παιδιά προς τους γονείς).
  2. Volitional: άπειρες διακυμάνσεις μεταξύ αντιτιθέμενων αποφάσεων, αδυναμία επιλογής μεταξύ τους, που συχνά οδηγούν στην απόρριψη της απόφασης εν γένει.
  3. Πνευματική: η εναλλαγή αντιφατικών, αμοιβαία αποκλειστικών ιδεών στην ανθρώπινη συλλογιστική.

Ο σημερινός του Σίγκμουντ Φρόυντ έβαλε διαφορετικό νόημα σε αυτόν τον όρο. Θεώρησε αμφιθυμία ως τη συνύπαρξη δύο αντίθετων βαθιών παρορμήσεων που είναι εγγενείς στον άνθρωπο, οι θεμελιώδεις από τις οποίες είναι η επιθυμία για ζωή και η επιθυμία για θάνατο.

Σύγχρονη ερμηνεία

Στη σύγχρονη ψυχολογία, υπάρχουν δύο αντιλήψεις αμφιβολίας:

  • Στην ψυχανάλυση, η αμφισημία είναι συνήθως μια σύνθετη ποικιλία συναισθημάτων που ένα άτομο αισθάνεται προς κάποιον. Θεωρείται ότι η αμφισημία είναι φυσιολογική σε σχέση με εκείνους των οποίων ο ρόλος στη ζωή του ατόμου είναι επίσης διφορούμενος. Η μονοπολισμός των συναισθημάτων (μόνο θετική ή μόνο αρνητική) ερμηνεύεται μάλλον ως εκδήλωση ιδεοποίησης ή υποτίμησης, δηλαδή, θεωρείται ότι τα συναισθήματα είναι στην πραγματικότητα πιθανότατα διφορούμενα, αλλά το άτομο δεν το γνωρίζει αυτό.
  • Σε κλινική ψυχολογία και την ψυχιατρική στο αμφιθυμία αναφέρεται στην περιοδική αλλαγή της παγκόσμιας σχέσης του ατόμου με κάποιον: χθες το βράδυ ο ασθενής αισθάνθηκε ένα συγκεκριμένο άτομο μόνο θετικά συναισθήματα σήμερα το πρωί - μόνο αρνητικό, και τώρα - μόνο και πάλι θετικό. Στην ψυχανάλυση, αυτή η αλλαγή στάσης ονομάζεται συνήθως "διάσπαση του εγώ".

Σημειώσεις

  1. ↑ Stotz-Ingenlath G (2000). «Επιστημολογικές πτυχές της αντίληψης του Eugen Bleuler για τη σχιζοφρένεια το 1911» (PDF). Ιατρική, Φροντίδα Υγείας και Φιλοσοφία3 (2): 153-9. DOI: 10.1023 / Α: 1009919309015. PMID 11079343. Δοκιμασμένο 2008-07-03.
  2. ↑ Stotz-Ingenlath G (2000). «Επιστημολογικές πτυχές της αντίληψης του Eugen Bleuler για τη σχιζοφρένεια το 1911» (PDF). Ιατρική, Φροντίδα Υγείας και Φιλοσοφία3 (2): 153-9. DOI: 10.1023 / Α: 1009919309015. PMID 11079343.

Δείτε επίσης

Σύνδεσμοι

Λογοτεχνία

  • Webster's New Collegiate Dictionary, 3η έκδοση.
  • Van Harreveld, F., van der Pligt, J., de Liver, Υ (2009). Εισαγωγή του μοντέλου MAID. Personality and Social Psychology Review, 13, 45-61.
  • Σίγκμουντ Φρόιντ:
    • Trois essais sur la théorie sexuelle (1905), Gallimard, συλλογή Folio, 1989 (ISBN 2-07-032539-3)
    • Αναλύστε τη συνέντευξη του Le Petit Hans (1909), PUF, 2006 (ISBN 2-13-051687-4)
    • L'Homme aux rats: Journal d'une ανάλυση (1909), PUF, 2000 Modèle: ISBN 2-13-051122-8
    • Cinq psychanalyse (Dora, L'homme aux Loup, L'αρουραίους homme aux, Petit Hans, Président Σρέμπερ), Reed, revisées Traduction, PUF Quadige (ISBN 2-13-056198-5)
    • La dynamique du transfert (1912)
  • Jean Laplanche, Jean-Bertrand Pontalis, Vocabulaire de la psychanalyse, Παρίσι, 1967, éd. 2004 PUF-Quadrige, αρ. 249, (ISBN 2-13-054694-3)
  • Alain de Mijolla et αϊ. : Dictionnaire international de la psychanalyse, Ed.: Hachette, 2005, (ISBN 2-01-279145-Χ)
  • Ο José Bleger: Symbiose et ambiguité, PUF, 1981, (διακρίνεται η αμφιβολία της διαίρεσης, (ISBN 2-13-036603-1)
  • Ο Paul-Claude Racamier: Ο ευρωπαϊκός νόμος για την ψυχολογία και η παράνομη ψυχολογία. 2001, (ISBN 2-228-89427-3)
  • Μιχαλέ Εμμανουέλλι, Ρουθ Μενέζεμ, Φέλικι Νάυρου, Αμφιβολία: L'amour, la haine, l'indiférence, Εκδόσεις: Presses Universitaires de France, 2005, Coll.: Monographies de psychanalyse, (ISBN 2-13-055423-7)
  • Ambivalenz, Erfindung und Darstellung des Begriffs durch Eugen Bleuler, Bericht 1911 vom Vortrag 1910 und Veröffentlichung 1914
  • Jaeggi, Ε. (1993). Ambivalenz. Στο Α. Schorr (Hrsg.), Handwörterbuch der Angewandten Psychologie (S. 12-14). Βόννη: Deutscher Psychologen Verlag.
  • Thomae, Η. (1960). Der Mensch in der Entscheidung. Βέρνη: Huber.
  • Bierhoff, H.W. (1996). Neuere Erhebungsmethoden. Ε. Erdfelder, R. Mausfeld, Τ. Meiser G. Rudinger (Hrsg), Handbuch Quantitative Methoden (S. 59-70). Weinheim: Ένωση Ψυχολογίας Verlags.
  • Jonas, Κ., Broemer, Ρ. Diehl, Μ. (2000). Διαφορετική στάση. Στο W. Stroebe M. Hewstone (Eds.), Ευρωπαϊκή ανασκόπηση της κοινωνικής ψυχολογίας (Τόμος 11, σελ. 35-74). Τσίτσεστερ: Wiley.
  • Glick, Ρ. Fiske, S.T. (1996). Το διφορούμενο σεξιστικό απόθεμα: Διαφοροποίηση του εχθρικού και καλοπροαίρετου σεξισμού. Journal of Personality and Social Psychology, 70, 491-512.
  • Glick, Ρ. Fiske, S.T. (2001). Μια διφορούμενη συμμαχία. Ο εχθρικός και καλοπροαίρετος σεξισμός ως συμπληρωματική δικαιοσύνη για την ανισότητα των φύλων. American Psychologist, 56, 109-118.

Ίδρυμα Wikimedia. 2010

Δείτε τι σημαίνει "Ambivalence" σε άλλα λεξικά:

αμφισημία - αμφισημία... λεξικό αναφοράς ορθογραφίας

αμφισημία - Η συνύπαρξη ανταγωνιστικών συναισθημάτων, ιδεών ή επιθυμιών σε σχέση με το ίδιο άτομο, αντικείμενο ή θέση. Σύμφωνα με τον Bleuler, ο οποίος δημιούργησε αυτόν τον όρο το 1910, η βραχυπρόθεσμη αμφισημία είναι μέρος μιας κανονικής πνευματικής... Μεγάλη ψυχολογική εγκυκλοπαίδεια

AMBIVALENCE - από τη λατινική αμφιβολία και από τη δύναμη των vatia, η δυαδικότητα των συναισθημάτων, η εμπειρία, που εκφράζεται στο γεγονός ότι το ένα και το αυτό αντικείμενο φέρνει στο άτομο δύο αντίθετα συναισθήματα την ίδια στιγμή, για παράδειγμα, ευχαρίστηση και δυσαρέσκεια, αγάπη και... Φιλοσοφική εγκυκλοπαίδεια

Αμφίβολια - Αμφίληση ♦ Αμφιβολία Συνύπαρξη στο ίδιο άτομο και στη σχέση του με το ίδιο θέμα δύο διαφορετικών επιδράσεων - ευχαρίστηση και ταλαιπωρία, αγάπη και μίσος (βλ., Για παράδειγμα, Spinoza, "Ethics", III, 17 and scholium ),...... Φιλοσοφικό λεξικό του Sponville

AMBIVALENCE - (από τη λατινική ambo και τη δύναμη της valentia), τη δυαδικότητα της εμπειρίας, όταν το ίδιο αντικείμενο αναγκάζει ένα άτομο να αντιταχθεί ταυτόχρονα στα συναισθήματα, όπως η αγάπη και το μίσος... Σύγχρονη Εγκυκλοπαίδεια

AMBIVALENCE - (από τη λατινική δύναμη Ambo και valentia) η δυαδικότητα της εμπειρίας, όταν το ίδιο αντικείμενο δίνει στο άτομο ταυτόχρονα αντίθετα συναισθήματα, για παράδειγμα. αγάπη και μίσος, ευχαρίστηση και δυσαρέσκεια. μια από τις αισθήσεις μερικές φορές εκτίθεται...... Big Encyclopedic Dictionary

Αμφιβολία - διπλή και αντιφατική στάση του υποκειμένου στο αντικείμενο, που χαρακτηρίζεται από ταυτόχρονη κατεύθυνση του ίδιου αντικειμένου στις αντίθετες παρορμήσεις, στάσεις... Το νεότερο φιλοσοφικό λεξικό

αμφιβολία - ουσιαστικό, αριθμός συνωνύμων: 3 • δυαδικότητα (27) • αμφισημία (2) • ασάφεια... Λεξικό συνωνύμων

AMBIVALENCE - (από μια πανοπλία, αμμό αμφότεροι και δύναμη βαλλίντια) Αγγλικά. αμφιθυμία; αυτόν Ambivalenz. Η δυαδικότητα της εμπειρίας, όταν το ίδιο αντικείμενο σε ένα άτομο προκαλεί ταυτόχρονα αντίθετα συναισθήματα, για παράδειγμα, αντιπάθεια και συμπάθεια. βλέπε AFFECT, EMOTIONS. Antinazi...... Εγκυκλοπαίδεια Κοινωνιολογίας

Ambivalence - (από τη δύναμη Lat Ambo και valentia) ένας όρος που δηλώνει την εσωτερική δυαδικότητα και την ασυνέπεια ενός πολιτικού φαινομένου, λόγω της παρουσίας αντιτιθέμενων αρχών στην εσωτερική του δομή. τη δυαδικότητα της εμπειρίας, όταν το ίδιο...... Πολιτική επιστήμη. Λεξικό.

αμφισημία - και, w. ambivalent, e adj. <lat ambo + δύναμη + valentia. Η δυαδικότητα της εμπειρίας, που εκφράζεται στο γεγονός ότι ένα αντικείμενο προκαλεί δύο αντιτιθέμενα συναισθήματα σε ένα άτομο ταυτόχρονα: αγάπη και μίσος, ευχαρίστηση και δυσαρέσκεια κ.λπ. ALS... Ιστορικό λεξικό της ρωσικής γλώσσας

Έννοια της λέξης Ambivalence

αμφισημία στο λεξικό σταυρόλεξων

αμφιβολία

Λεξικό ιατρικών όρων

η εμφάνιση ανταγωνιστικών τάσεων στην ψυχική δραστηριότητα, προκαλώντας ασυνέπεια στη σκέψη και ανεπαρκή συμπεριφορά.

Ονόματα, φράσεις και φράσεις που περιέχουν "αμφιβολία":

Νέο λεξικό της Ρωσικής Γλώσσας, T. F. Efremova.

g. Η δυαδικότητα της εμπειρίας, που εκφράζεται στο γεγονός ότι ένα αντικείμενο προκαλεί σε ένα άτομο ταυτόχρονα δύο αντιτιθέμενα συναισθήματα (αγάπη και μίσος, ευχαρίστηση και δυσαρέσκεια κ.λπ.).

Εγκυκλοπαιδικό λεξικό, 1998

AMBIVALENCE (από τη λατινική. Ambo - αμφότερες και valentia - δύναμη) duality της εμπειρίας, όταν το ίδιο αντικείμενο δίνει το άτομο ταυτόχρονα απέναντι συναισθήματα, για παράδειγμα. αγάπη και μίσος, ευχαρίστηση και δυσαρέσκεια. μια από τις αισθήσεις υπόκειται ενίοτε σε καταστολή και συγκαλυμμένη από την άλλη. Ο όρος εισήχθη από τον E. Bleuler.

Μεγάλη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια

(από τη λατινική ambo ≈ και τη βαλλονία ≈ δύναμη), η δυαδικότητα της αισθητήριας εμπειρίας, που εκφράζεται στο γεγονός ότι το ένα και το αυτό αντικείμενο προκαλεί στον εαυτό του ένα άτομο ταυτόχρονα δύο αντίθετα συναισθήματα, όπως ευχαρίστηση και δυσαρέσκεια, αγάπη και μίσος, συμπάθεια και αντιπάθεια. Συνήθως ένα από τα αμφιλεγόμενα συναισθήματα αντικαθίσταται (κατά κανόνα, ασυνείδητα) και μεταμφιέζεται από το άλλο. Α. Έχει τις ρίζες του στη διφορούμενη σχέση του ατόμου με το περιβάλλον, στην ασυνέπεια του συστήματος αξιών. Ο όρος "Α" προτάθηκε από τον ελβετικό ψυχολόγο Ε. Bleuler.

Wikipedia

Η αμφισημία της στάσης απέναντι σε κάτι, ειδικότερα - η δυαδικότητα της εμπειρίας, που εκφράζεται στο γεγονός ότι το ίδιο αντικείμενο προκαλεί δύο αντίθετα συναισθήματα σε ένα άτομο την ίδια στιγμή.

Παραδείγματα χρήσης της λέξης αμφιθυμία στη βιβλιογραφία.

Όλες αυτές οι τελετουργίες μεταφέρθηκαν επίσης στη λογοτεχνία, δίνοντας συμβολικό βάθος και αμφιβολία τα σχετικά οικόπεδα και τις θέσεις συσχέτισης ή τη διασκεδαστική σχετικότητα και την καρναβαλική ευκολία και την ταχύτητα των βάρδιων.

Αν το καρναβάλι αμφιβολία που ξεθωριάζουν στις εικόνες της απομυθοποίησης, εκφυλίζονται σε μια καθαρά αρνητική έκθεση ενός ηθικού ή κοινωνικοπολιτικού χαρακτήρα, γίνονται μονότονοι, χάνουν τον καλλιτεχνικό τους χαρακτήρα, μετατρέποντας την γυμνή δημοσιογραφία.

Καρναβάλι στάση με τις κατηγορίες της, καρναβάλι γέλιο, σύμβολα των καρναβαλικών δράσεων στέμμα - debunking, μετατοπίσεις και μεταμφιέσεις, καρναβάλι αμφιβολία και όλες τις αποχρώσεις μιας ελεύθερης καρναβαλικής λέξης - οικεία, κυνική-ειλικρινής, έκκεντρη, γευστική και ούτω καθεξής.

Αλλά τέτοια αμφιβολία - ωστόσο, συνήθως σε μια πιο υποτονική μορφή - χαρακτηριστική όλων των ηρώων του Dostoevsky.

Αλλά για οποιοδήποτε βαθμό και για οποιαδήποτε μετατροπή χαρακτήρων αμφιβολία και το γέλιο παραμένει σε μια καρναβαλισμένη εικόνα.

Φυσικά, απλουστεύουμε και εδραιώνουμε ένα πολύ περίπλοκο και λεπτό. αμφιβολία Τα τελευταία μυθιστορήματα του Ντοστογιέφσκι.

Στο χορό βρίσκουμε την ίδια αντίφαση με την τύφλωση και το όραμα, το ίδιο παράξενο αμφιβολία τη σχέση μεταξύ του σώματος και του δαίμονα του, όπως στα σταφύλια από τον Ντοστογιέφσκι.

Η όλη εικόνα είναι αφιερωμένη στην κατάσταση της μετάβασης από τον ύπνο στην αφύπνιση και αυτή η μετάβαση καθορίζει αμφιβολία μπάλα.

Pomeranz: Τι βασανίστηκε Dostoevsky στη συνέχεια έλαβε το επιστημονικό όνομα: αμφιβολία ψυχή, βιολογική επιθετικότητα.

Ο Ντοστογιέφσκι κοίταξε επιμελώς τον άνθρωπο αμφιβολία, στη συνύπαρξη σε μια ψυχή του ιδεώδους και της κακίας, πιστεύοντας ότι για να κατανοήσουμε το blazon και να καταλάβουμε το άτομο.

Στην αρχή της ιστορίας, δίνεται μια συζήτηση σχετικά με το θέμα της σχετικότητας που είναι χαρακτηριστικό ενός καρναβαλισμένου μενίπεπα αμφιβολία το μυαλό και την τρέλα, το μυαλό και την ηλιθιότητα.

Τα πάντα εδώ είναι γεμάτα από απότομες αντιθέσεις καρναβαλιού, αμφιβολία, σταγόνες και αποδιοργάνωση.

Ο Harms προέρχεται από αμφιβολία σχέση μεταξύ του συνόλου και των στοιχείων του62.

Μιλώντας για αμφιβολία τη ρωσική ψυχή, δεν βασίστηκαν στην οικουμενικότητα, αλλά σε αδικαιολόγητα, όχι στην απόκριση και στον εκλεκτό λαό του Θεού, αλλά στη γέννηση ενός νέου σκληρού ανθρωπολογικού τύπου, που θα επικρατήσει στον τομέα της δημόσιας ζωής.

Δεύτερον, η μέριμνα με τα δικά σας αρνητικά συναισθήματα με την παρουσία μιας παθιασμένης επιθυμίας να ευχαριστηθούν οι άλλοι δημιουργεί μια αίσθηση σύγχυσης, δυαδικότητας, αμφιβολία τα συναισθήματά τους και την αβεβαιότητα της θέσης τους.

Πηγή: Βιβλιοθήκη του Maxim Moshkov

Μετάφραση: αμφιβολία '
Πίσω μπροστά αναγιγνώσκεται όπως: μοναχός νεμπλάμμα
Η αμφισημία αποτελείται από 15 γράμματα.

Διφορούμενη στάση: τι είναι αυτό

Η αμφισημία είναι ένας όρος για τη δυαδικότητα, ο οποίος αρχικά χρησιμοποιήθηκε στην ψυχολογία για να υποδηλώσει την παρουσία πολλών πολικών ιδεών στο ανθρώπινο μυαλό. Πρέπει να σημειωθεί ότι στο μυαλό ενός ατόμου μπορεί ταυτόχρονα να υπάρχουν ως πολικές πολικές ιδέες, καθώς και επιθυμίες ή συναισθήματα. Η υπό εξέταση έννοια υιοθετήθηκε για «όπλα» στις αρχές του δέκατου ένατου αιώνα και για μεγάλο χρονικό διάστημα θεωρήθηκε ως το κύριο σύμπτωμα της σχιζοφρένειας.

Το φαινόμενο της αμφιθυμίας μελετήθηκε από τέτοιους διακεκριμένους επιστήμονες όπως ο Carl Jung και ο Sigmund Freud, αφιερώνοντας μεγάλη προσοχή στη «δυαδικότητα της συνείδησης» στα έργα τους. Αν μιλάμε για τη δυαδικότητα της συνείδησης από την άποψη της ιατρικής, τότε μπορούμε να πούμε ότι σε μια παρόμοια κατάσταση στον ανθρώπινο εγκέφαλο μπορεί να υπάρχουν δύο σκέψεις που δεν θα αναμειγνύονται. Από την ψυχολογική πλευρά, η δυαδικότητα της συνείδησης θεωρείται ως κανόνας που δεν απαιτεί πνευματική διόρθωση. Ας ρίξουμε μια ματιά σε ποια αμφισημία είναι και πώς εκδηλώνεται.

Αμφιβολία (από τη latin ambo - και τα δύο + valentia - δύναμη): η αμφιθυμία ενός ατόμου απέναντι σε κάτι

Το φαινόμενο της δυαδικότητας στην ψυχολογία

Από την έναρξή της, η αμφισημία έχει χρησιμοποιηθεί ως όρος για τη δυαδικότητα μόνο στον ιατρικό τομέα. Πολύ αργότερα, οι μεγάλοι επιστήμονες του 19ου αιώνα άρχισαν να αναφέρουν το εν λόγω φαινόμενο, χρησιμοποιώντας αμφιθυμία για να χαρακτηρίσουν τα χαρακτηριστικά της ψυχής. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι αυτός ο όρος είναι ο κανόνας από την άποψη της ψυχολογίας και δεν απαιτεί θεραπεία. Στον τομέα αυτό, μόνο ο βαθμός έκφρασης αυτής της κατάστασης είναι σημαντικός. Σύμφωνα με τον Σίγκμουντ Φρόιντ, η έντονη αμφισημία είναι ένα από τα συμπτώματα των νευρωτικών διαταραχών. Επιπλέον, η δυαδικότητα σημειώνεται συχνά στο Οιδίπολη και σε ορισμένα στάδια προσωπικής ανάπτυξης.

Με βάση τα παραπάνω, ένα πολύ φυσικό ερώτημα εμφανίζεται, γιατί αυτό το χαρακτηριστικό της ανθρώπινης συνείδησης έχει τόσο υψηλή αξία; Προκειμένου να κατανοηθεί η σημασία της αμφιθυμίας, θα πρέπει να μελετηθεί προσεκτικά το ίδιο το μοντέλο της δομής της ανθρώπινης συνείδησης. Επιπλέον, πρέπει να δοθεί αυξημένη προσοχή σε δύο ζωτικά ένστικτα - eros (life) και dinatos (θάνατος). Αυτά τα ένστικτα που καθορίζονται στον άνθρωπο από τη στιγμή της γέννησης είναι η βασική εκδήλωση του εξεταζόμενου φαινομένου. Με βάση αυτή τη θεωρία, οι ειδικοί πρότειναν μια εκδοχή ότι η δυαδικότητα της συνείδησης είναι εγγενής σε κάθε άτομο από τη γέννηση και δεν είναι μια επίκτητη κατάσταση, που προκαλείται από διάφορους παράγοντες.

Αλλά είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι ορισμένες συνθήκες διαβίωσης μπορεί να αντικατοπτρίζουν αρνητικά την ανθρώπινη συνείδηση, η οποία μπορεί να προκαλέσει παραβίαση της εύθραυστης ισορροπίας. Είναι η διαταραγμένη ψυχική ισορροπία που προκαλεί την ανάπτυξη της νεύρωσης και άλλων οριακών κρατών. Οι περισσότερες φορές παρατηρούνται παρόμοιες παραβιάσεις στις ακόλουθες περιπτώσεις:

  1. Χρήση ψυχοτρόπων φαρμάκων, οινοπνεύματος και ναρκωτικών.
  2. Αρνητική συναισθηματική αναταραχή και άγχος.
  3. Ψυχοτραυματικές καταστάσεις που αφήνουν ένα αποτύπωμα στο ανθρώπινο μυαλό.
  4. Η χρήση διαφόρων πρακτικών και τεχνικών για την επέκταση (αλλαγή) της αντίληψης.

Λαμβάνοντας υπόψη το ζήτημα της αμφιθυμίας στην ψυχολογία, είναι σημαντικό να αναφέρουμε ότι, σύμφωνα με τους ειδικούς, οι αντίθετες ιδέες θα γίνουν αργά ή γρήγορα σε μια σύγκρουση που θα έχει αρνητική επίδραση στη συνείδηση. Ως αποτέλεσμα αυτής της σύγκρουσης, μια από τις αισθήσεις μπορεί να πάει στο υποσυνείδητο. Το αποτέλεσμα αυτής της μετάβασης είναι ότι η δυαδικότητα μειώνει τη σοβαρότητά της.

Η αμφισημία Blairu χωρίζεται σε τρεις τύπους

Διαφορετικότητα στην ψυχιατρική

Λαμβάνοντας υπόψη την αμφισημία από ιατρική άποψη, θα πρέπει να σημειωθεί ότι αυτή η προϋπόθεση δεν είναι μια ανεξάρτητη παθολογία. Στην ψυχιατρική, το υπό συζήτηση φαινόμενο αποτελεί μέρος της κλινικής εικόνας διαφόρων ασθενειών. Με βάση αυτό, μπορούμε να πούμε ότι η εμφάνιση της δυαδικότητας συνδέεται ακριβώς με την ανάπτυξη ψυχικών διαταραχών. Τα αμφιλεγόμενα συναισθήματα, οι σκέψεις και τα συναισθήματα είναι χαρακτηριστικά για διάφορες ασθένειες, ανάμεσα στις οποίες πρέπει να διακρίνεται η σχιζοφρένεια. Επιπλέον, αυτό το χαρακτηριστικό της ανθρώπινης συνείδησης εκδηλώνεται σε αρνητικό φως σε τέτοιες ασθένειες όπως:

  • χρόνια κατάθλιψη.
  • ψύχωση;
  • ψυχαναγκαστικές διαταραχές (ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, νεύρωση, κλπ.).

Συχνά, η αμφισημία εμφανίζεται στις κρίσεις πανικού, στις διατροφικές διαταραχές και ακόμη και στις φοβίες.

Είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι το φαινόμενο της αμφιθυμίας συνεπάγεται την ύπαρξη αρκετών συναισθημάτων, συναισθημάτων ή επιθυμιών που δεν αναμιγνύονται, αλλά εμφανίζονται παράλληλα. Η διαύγεια από την άποψη της ψυχιατρικής θεωρείται μια δραματική αλλαγή στη στάση του έξω κόσμου. Σε μια τέτοια κατάσταση, ένα άτομο συχνά αλλάζει τη στάση του απέναντι σε διάφορους ανθρώπους, αντικείμενα ή φαινόμενα.

Κλινική εικόνα

Δεδομένου ότι ο υπό εξέταση όρος έχει πολλούς ορισμούς, θα βασιστούμε στα κριτήρια που χρησιμοποιήθηκαν στο αρχικό (ψυχιατρικό) πλαίσιο κατά την κατάρτιση της κλινικής εικόνας. Αυτά τα κριτήρια χωρίζονται σε τρεις ομάδες: συναισθήματα, σκέψεις και θέληση. Στην περίπτωση που η αμφίπλευρη κατάσταση θεωρείται παθολογία, ο ασθενής έχει και τα τρία από τα παραπάνω συστατικά, τα οποία παράγονται μεταξύ τους.

Συναισθηματική αμφιβολία

Η δυαδικότητα που επηρεάζει τη συναισθηματικά ευαίσθητη σφαίρα έχει τον υψηλότερο επιπολασμό. Αυτό το σύμπτωμα, χαρακτηριστικό πολλών νευρώνων και άλλων ψυχικών διαταραχών, βρίσκεται συχνά σε εντελώς υγιείς ανθρώπους. Ένα φωτεινό σημάδι δυαδικότητας στη συναισθηματικά ευαίσθητη σφαίρα είναι η παρουσία πολλών αντιτιθέμενων συναισθημάτων. Μια αμφιλεγόμενη στάση είναι τα συναισθήματα όπως το μίσος και η αγάπη, η περιέργεια και ο φόβος, η περιφρόνηση και η συμπάθεια. Στις περισσότερες περιπτώσεις, ένα υγιές άτομο βρίσκεται σε κατάσταση παρόμοια με τη νοσταλγία, όπου η θλίψη για το παρελθόν προκαλεί χαρά από ευχάριστες αναμνήσεις.

Ο κίνδυνος αυτής της κατάστασης εξηγείται από το γεγονός ότι αργά ή γρήγορα ένα από τα κράτη παίρνει τον κυρίαρχο ρόλο. Σε μια κατάσταση όπου ο φόβος συνοδεύεται από περιέργεια, η απόκλιση της κλίμακας υπέρ των τελευταίων μπορεί να οδηγήσει σε τραυματικές συνέπειες και απειλή για τη ζωή. Η κυριαρχία του μίσους πάνω στην αγάπη προκαλεί την έναρξη προστατευτικών μηχανισμών, στις οποίες ένα άτομο υπό την επίδραση των συναισθημάτων του μπορεί να είναι επιβλαβές, τόσο για τους άλλους όσο και για τους εαυτούς τους.

Με αμφιθυμία, ένα άτομο βιώνει ταυτόχρονα θετικά και αρνητικά συναισθήματα απέναντι σε κάποιον ή κάτι τέτοιο.

Πολικές σκέψεις και ιδέες

Οι πολικές σκέψεις και ιδέες αποτελούν αναπόσπαστο μέρος των νευρωτικών διαταραχών. Οι ιδεοληπτικές σκέψεις και ιδέες, αντικαθιστώντας το ένα στο άλλο στο ανθρώπινο μυαλό, είναι ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της ψυχικής ασθένειας. Πρέπει να δοθεί προσοχή στο γεγονός ότι οι πολικές σκέψεις στη συνείδηση ​​εμφανίζονται αποκλειστικά λόγω της δυαδικότητας της συναισθηματικής αντίληψης. Το ίδιο το φάσμα των ανθρώπινων ιδεών μπορεί να είναι απεριόριστου μεγέθους. Η πνευματικότητα της σκέψης στην ψυχιατρική θεωρείται ως "ρωγμή" στη συνείδηση, που είναι το κύριο σύμπτωμα της σχιζοφρένειας.

Θα σφαίρα

Μια αυθαίρετη δυαδικότητα χαρακτηρίζεται ως αδυναμία εκτέλεσης μιας συγκεκριμένης ενέργειας, λόγω της παρουσίας αρκετών ερεθισμάτων. Προκειμένου να κατανοήσουμε καλύτερα αυτό το κράτος, ας εξετάσουμε μια κατάσταση στην οποία ένα άτομο βιώνει μια ισχυρή δίψα. Σε τέτοιες συνθήκες, ένας συνηθισμένος άνθρωπος θα πάρει ένα ποτήρι, θα ρίξει νερό σε αυτό και θα σβήσει τη δίψα του. Με τη δυνητική δυαδικότητα, οι ασθενείς αρνούνται το νερό ή παγώνουν σε μια θέση με ένα ποτήρι στο χέρι, ενώ δεν δίνουν προσοχή στην έντονη επιθυμία να πίνουν. Πιο συχνά, οι περισσότεροι άνθρωποι αντιμετωπίζουν αυτό το φαινόμενο όταν βιώνουν την ταυτόχρονη επιθυμία να μείνουν ξύπνιοι και να πάνε για ύπνο.

Οι ειδικοί που μελετούν τη βολική αμφισημία λένε ότι η άρνηση λήψης ανεξάρτητων αποφάσεων προκαλείται συνήθως από εσωτερικές συγκρούσεις. Ο λόγος για τέτοιες συγκρούσεις μπορεί να είναι ανεύθυνη συμπεριφορά ή, αντίθετα, αυξημένη ευθύνη, συνοδευόμενη από το φόβο να κάνει λάθος. Ο λόγος για την εσωτερική σύγκρουση μπορεί να μειώσει την αυτοεκτίμηση και την αυξημένη αυτοκριτική, τον φόβο της δημόσιας προσοχής και την τάση προς τελειομανία, αυξημένο άγχος, αναποφασιστικότητα και διάφορες φοβίες. Μια προσπάθεια αποφυγής μιας δύσκολης επιλογής συνοδεύεται από την εμφάνιση δύο πολικών συναισθημάτων - ντροπή για την αναποφασιστικότητα και την αίσθηση ανακούφισης. Είναι η παρουσία αυτών των συναισθημάτων, οι εμπειρογνώμονες επιβεβαιώνουν τη θεωρία ότι κάθε τύπος δυαδικότητας είναι στενά αλληλοσυνδεόμενο μεταξύ τους.

Τα διπλά συναισθήματα, όπως η ίδια η αμφιθυμία, μπορεί να είναι τόσο διαφορά στην ανθρώπινη συνείδηση ​​όσο και σύμπτωμα μιας νόσου. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο κατά τη διάρκεια της διαγνωστικής εξέτασης δόθηκε ιδιαίτερη προσοχή στις εκδηλώσεις υποβάθρου αυτής της κατάστασης.

Η αμφίσημη συμπεριφορά μπορεί να είναι ένα σημάδι της συναισθηματικής αστάθειας, και μερικές φορές το πρώτο σημάδι της ψυχικής ασθένειας.

Μέθοδοι θεραπείας

Όταν ένα άτομο είναι μέτρια αμφίβολο, το οποίο συνοδεύεται από την απουσία αρνητικής εκδήλωσης αυτής της κατάστασης, δεν είναι απαραίτητο να χρησιμοποιηθούν διάφορες μέθοδοι θεραπείας. Στην περίπτωση αυτή, η δυαδικότητα είναι ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα της συνείδησης. Η ιατρική παρέμβαση απαιτείται μόνο σε καταστάσεις όπου αμφιθυμία προς τον κόσμο γύρω από αυτό αφήνει ένα αρνητικό αποτύπωμα στη συνήθη δραστηριότητα ζωής. Σε αυτήν την κατάσταση, το αίσθημα δυσφορίας που προκαλείται από εσωτερικές συγκρούσεις μπορεί να είναι ένα είδος σήματος σχετικά με την παρουσία ψυχικών διαταραχών. Οι ειδικοί δεν συνιστούν άτομα με παρόμοια προβλήματα να αναζητούν ανεξάρτητα διάφορες μεθόδους επίλυσης των συγκρούσεων, καθώς υπάρχει υψηλός κίνδυνος εμφάνισης πιο σοβαρών επιπλοκών.

Φαρμακευτική θεραπεία

Μέχρι σήμερα, δεν υπάρχουν φαρμακευτικά σκευάσματα που να μπορούν να εξαλείψουν τη δυαδικότητα της συνείδησης. Η στρατηγική θεραπείας, καθώς και τα μέσα που χρησιμοποιούνται, εξετάζονται ξεχωριστά. Τις περισσότερες φορές, η επιλογή ενός συγκεκριμένου φαρμάκου γίνεται με βάση τα συνοδευτικά συμπτώματα που συμπληρώνουν την κλινική εικόνα.

Στο πλαίσιο της πολύπλοκης θεραπείας των οριακών συνθηκών, χρησιμοποιούνται φάρμακα από διάφορες φαρμακευτικές ομάδες. Αυτά μπορεί να είναι είτε φάρμακα που κάνουν ηρεμιστικά ή πιο «ισχυρά» ηρεμιστικά και αντικαταθλιπτικά. Η δράση τέτοιων φαρμάκων αποσκοπεί στην καταστολή της σοβαρότητας της νόσου και στην εξομάλυνση της ψυχικής ισορροπίας. Στην περίπτωση που η ασθένεια έχει ισχυρή μορφή σοβαρότητας και υπάρχει υψηλός κίνδυνος για τη ζωή του ασθενούς, οι ειδικοί μπορούν να συστήσουν στους συγγενείς του ασθενούς να πραγματοποιήσουν θεραπεία στο νοσοκομείο.

Ψυχική διόρθωση

Οι μέθοδοι ψυχοθεραπείας βασίζονται σε διάφορους τρόπους προσδιορισμού της αιτίας της δυαδικότητας της συνείδησης. Αυτό σημαίνει ότι η κύρια εστίαση της θεραπείας είναι στο ψυχαναλυτικό αποτέλεσμα. Προκειμένου να επιτευχθεί ένα σταθερό αποτέλεσμα, ο ειδικός πρέπει να εντοπίσει τη βασική αιτία της εμφάνισης αμφιθυμίας. Σε καταστάσεις όπου ο ρόλος του μηχανισμού ενεργοποίησης ανατίθεται σε διάφορες τραυματικές συνθήκες που έχουν ρίζες των παιδιών, ο ειδικός πρέπει να «προσεγγίσει» προσεκτικά αυτή τη στιγμή. Για να γίνει αυτό, αυξήστε την αυτοεκτίμηση και ενσταλάξτε μια αίσθηση ευθύνης στον ασθενή. Δίνεται μεγαλύτερη προσοχή στη διόρθωση της συναισθηματικής-βολικής σφαίρας.

Πολλοί ψυχολόγοι πιστεύουν ότι η αμφισημία είναι εγγενής σε κάθε άτομο χωρίς εξαίρεση, αλλά η διαφορά έγκειται μόνο στο βαθμό της εκδήλωσής του.

Όταν η δυαδικότητα της συνείδησης είναι η αιτία των φοβιών και της αυξημένης ανησυχίας, η κύρια εστίαση της ψυχοθεραπευτικής θεραπείας είναι να καταπολεμηθούν οι προβληματικές στιγμές από τη ζωή του ασθενούς. Το επιθυμητό αποτέλεσμα μπορεί να επιτευχθεί με τη βοήθεια ανεξάρτητων εκπαιδευτικών και ασκήσεων ομάδας που στοχεύουν στην καταπολέμηση του εσωτερικού φόβου και της προσωπικής ανάπτυξης.

Εν κατακλείδι, πρέπει να πούμε ότι η δυαδικότητα μπορεί να είναι ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα της ανθρώπινης ψυχής και ένα σύμπτωμα της νόσου. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο είναι πολύ σημαντικό να δίνετε τη δέουσα προσοχή στη δική σας κατάσταση. Η εμφάνιση συναισθημάτων δυσφορίας λόγω της αμφιθυμίας του κόσμου γύρω μας απαιτεί επειγόντως διαβούλευση με έναν ειδικό. Διαφορετικά, ο κίνδυνος πιθανών αρνητικών συνεπειών για την ανθρώπινη ζωή αυξάνεται καθημερινά.

Διαφοροποίηση των ανθρώπινων συναισθημάτων - παθολογία ή ωριμότητα;

Η ταυτόχρονη ύπαρξη ενός ατόμου αντίθετων ιδεών, επιθυμιών ή συναισθημάτων σχετικά με ένα άτομο, αντικείμενο ή φαινόμενο έχει λάβει το όνομα "αμφιθυμία" στην ψυχολογία. Ένα άτομο σε μια τέτοια κατάσταση δοκιμάζει ασάφεια, δυαδικότητα ή ασυνέπεια σκέψεων ή συναισθημάτων προς το ίδιο αντικείμενο.

Περιγραφή

Η αμφισημία των συναισθημάτων (από τη λατινική ambo μεταφράζεται ως "αμφότερα" και η βαλεντία - ως "δύναμη") - αυτή είναι μια διφορούμενη, αντιφατική στάση απέναντι σε κάποιον ή κάτι τέτοιο. Εκφράζεται στο γεγονός ότι ένα αντικείμενο προκαλεί ταυτόχρονα 2 αντίθετα συναισθήματα. Αυτό το φαινόμενο έχει εδώ και καιρό σημειωθεί στην καθημερινή ζωή, όπως περιγράφεται και στη φαντασία. Αυτή η αμφισημία των συναισθημάτων αποδίδεται συχνότερα στο αγάπη του πάθους.

Ο ίδιος ο όρος αμφισημία εισήχθη από τον Bleuler το 1910. Πιστεύει ότι η αμφισημία των συναισθημάτων μπορεί να θεωρηθεί το κύριο σύμπτωμα της σχιζοφρενικής διαταραχής. Εδώ είναι αυτό που έγραψε ο Bleuler για την ανθρώπινη αυτή κατάσταση: «Η βραχυπρόθεσμη αμφιθυμία είναι μέρος της συνηθισμένης ψυχικής ζωής, αλλά η παρατεταμένη ή έντονη αμφισημία είναι το αρχικό σύμπτωμα της σχιζοφρένειας. Σε αυτή την περίπτωση, αναφέρεται συχνότερα στη συναισθηματική, τη βούληση ή την ιδεολογική σφαίρα. "

Σε περιπτώσεις όπου η αμφισημία είναι χαρακτηριστική της συμπεριφοράς των σχιζοφρενικών, οι συγκρουόμενες εμπειρίες, συμπεριφορές και αντιδράσεις αλλάζουν πολύ γρήγορα και τελείως μη κινητοποιημένες. Ωστόσο, αυτή η κατάσταση μπορεί να είναι έμπειροι και απόλυτα φυσιολογικοί άνθρωποι. Για αυτούς, η αμφιθυμία συχνά εμφανίζεται σε συναισθήματα όπως η θλίψη και η ζήλια.

Η ψυχολογία της εποχής μας γνωρίζει δύο βασικές ιδέες για αυτό το κράτος:

  1. Με την αμφισημία στην ψυχαναλυτική θεωρία, κάποιος συνήθως αντιλαμβάνεται το ποικίλο εύρος συναισθημάτων που βιώνει σε σχέση με κάποιον. Πιστεύεται ότι μια τέτοια κατάσταση είναι απόλυτα φυσιολογική σε σχέση με εκείνους τους ανθρώπους των οποίων ο ρόλος είναι μάλλον διφορούμενος για ένα συγκεκριμένο άτομο. Αλλά η μονοπολική εμπειρία (μόνο θετικά ή αρνητικά συναισθήματα) θεωρείται μια εκδήλωση υποτίμησης ή ιδεοποίησης ενός εταίρου. Με άλλα λόγια, ένα άτομο απλά δεν συνειδητοποιεί πόσο διφορούμενα είναι τα συναισθήματά του. Οι ψυχαναλυτικοί αποκαλούν αυτή την αλλαγή στάσης σε ένα σημαντικό αντικείμενο τον «διαχωρισμό του εγώ».
  2. Η αμφισημία στην ψυχιατρική και την ιατρική ψυχολογία είναι μια κοινή περιοδική αλλαγή στάσης. Για παράδειγμα, το πρωί ο ασθενής βιώνει μόνο θετικά συναισθήματα για κάποιον, στο μεσημεριανό γεύμα - αρνητικό και το βράδυ - και πάλι θετικό.

Μερικοί σύγχρονοι ψυχολόγοι, που επιθυμούν να εμπλουτίσουν το επαγγελματικό τους λεξιλόγιο, δεν χρησιμοποιούν σωστά αυτόν τον όρο, υποδηλώνοντας σ 'αυτά τυχόν διφορούμενες παρορμήσεις και συναισθήματα. Στην πραγματικότητα, η αμφισημία των συναισθημάτων δεν είναι μόνο μερικά μικτά συναισθήματα ή κίνητρα, αλλά αντιφατικά συναισθήματα που ένα άτομο βιώνει σχεδόν ταυτόχρονα και όχι εναλλάξ.

Παράγοντες

Τις περισσότερες φορές, η αμφιθυμία των συναισθημάτων είναι μια από την αυτο-αμφισημία των συναισθημάτων: παράγοντες και συγκεκριμένα συμπτώματα της σχιζοφρενικής ψυχικής διαταραχής. Επιπλέον, μπορεί επίσης να εκδηλωθεί σε ιδεοψυχαναγκαστικές διαταραχές, καθώς και στο TIR και παρατεταμένες καταθλίψεις. Με υψηλή ένταση εκδήλωσης, η παθολογική αμφισημία των συναισθημάτων μπορεί να επιδεινώσει σημαντικά την ιδεοψυχαία νεύρωση και την ψυχογενή κατάθλιψη.

Η συνηθέστερη αιτία αμφιλεγόμενων συναισθημάτων στους φυσιολογικούς ανθρώπους είναι οξεία εμπειρία, άγχος ή σύγκρουση. Σε μια μελέτη, οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να παρακολουθήσουν μια ταινία με τίτλο «Η ζωή είναι όμορφη», στην οποία πολύ θερμά και από χιουμοριστική άποψη ειπώθηκε για την τραγική κατάσταση στο στρατόπεδο συγκέντρωσης κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου. Διαπιστώθηκε ότι πριν από την παρακολούθηση αυτής της ταινίας, μόνο το 10% των θεμάτων βίωσαν αμφιλεγόμενα συναισθήματα στο συνδυασμό "ευτυχώς θλιβερό". Μετά την παρακολούθηση της ταινίας, το ποσοστό αυτό αυξήθηκε στο 44%.

Η ικανότητα να βιώνεις την αμφισημία των συναισθημάτων είναι συνάρτηση της ωριμότητας. Οι περισσότεροι έφηβοι είναι σε θέση να αισθάνονται μικτά συναισθήματα, αλλά τα παιδιά δεν είναι σε θέση να το κάνουν αυτό. Ο ιατρικός ψυχολόγος Larsen, μέσω μιας μελέτης που διεξήχθη το 2007, διαπίστωσε ότι η ικανότητα πρόβλεψης του εάν ένα γεγονός θα προκαλέσει μικτά συναισθήματα, αναπτύσσεται στα παιδιά ηλικίας 10-11 ετών.

Η αμφισημία δεν πρέπει να συγχέεται με την αδιαφορία. Ένα άτομο που βρίσκεται σε μια διπλή κατάσταση του νου βιώνει μια υπερβολή απόψεων και ιδεών, όχι την απουσία τους. Ένα τέτοιο πρόσωπο μπορεί να ανησυχεί πολύ για το τι προκαλεί μια τέτοια δυαδικότητα σε αυτόν.

Μερικά από τα συναισθήματα προκαλούν a priori αμφιλεγόμενα συναισθήματα. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα είναι η νοσταλγία, στην οποία οι άνθρωποι βιώνουν ένα αίσθημα ζεστής σύνδεσης με κάποιο γεγονός ή αντικείμενο του παρελθόντος, σε συνδυασμό με την εμπειρία της απώλειας.

Στην ψυχολογία, εξετάζονται διάφοροι διαφορετικοί τύποι σχέσεων:

  • Η αμφισημία των συναισθημάτων. Το αρνητικό και θετικό συναίσθημα απέναντι στους ανθρώπους, τα γεγονότα, τα αντικείμενα που εκδηλώνονται ταυτόχρονα ονομάστηκε «συναισθηματική αμφισημία». Ένα εντυπωσιακό παράδειγμα είναι το μίσος και η αγάπη ενός ατόμου.
  • Διφορούμενη σκέψη. Αυτή είναι η εναλλαγή αντιφατικών ιδεών στις κρίσεις.
  • Βολική (ambitendency). Συνεχείς διακυμάνσεις μεταξύ δύο αντίθετων αποφάσεων και πλήρης αδυναμία επιλογής.
  • Διφορούμενη πρόθεση. Ένα άτομο βιώνει αντιτιθέμενες επιθυμίες ή φιλοδοξίες (για παράδειγμα, αηδία και λαγνεία).

Ο ιδρυτής της ψυχανάλυσης έδωσε μια κάπως διαφορετική κατανόηση σε αμφισημία. Κάλεσε αυτόν τον όρο την ταυτόχρονη συνύπαρξη 2 αντιτιθέμενων εσωτερικών κινήτρων, που είναι εγγενείς σε όλους τους ανθρώπους από τη γέννηση. Η πιο θεμελιώδης από αυτές τις παρορμήσεις είναι η επιθυμία για ζωή (λίμπιντο), καθώς και η επιθυμία για θάνατο (mortido). Επιπλέον, ο Φρόυντ θεωρούσε αυτή την κατάσταση ως ένα συνδυασμό αντίθετων κινήσεων στο ίδιο σεξουαλικό αντικείμενο. Η συναισθηματική ζωή των ανθρώπων, σύμφωνα με την ψυχαναλυτική έννοια, αποτελείται επίσης από αντίθετα. Για παράδειγμα, ο Φρόιντ έδωσε ένα παράδειγμα όταν ένα παιδί λάτρευε τον γονέα του, και την ίδια στιγμή του εύχασε νεκρό.

Επίσης, ο όρος "αμφισημία" χρησιμοποιείται στην ψυχανάλυση για να περιγράψει ένα τέτοιο συγκεκριμένο φαινόμενο όπως "μεταφορά" ή "μεταφορά". Ο Freud έχει επανειλημμένα τονίσει τη διπλή φύση της μεταβίβασης, έχοντας παράλληλα θετικό και αρνητικό προσανατολισμό.

Στην ψυχολογία, διακρίνουν επίσης μια ξεχωριστή έννοια, που ονομάζεται «αμφισημία των συναισθημάτων». Αυτή είναι μια διφορούμενη εμπειρία ή ταυτόχρονα η παρουσία στο πρόσωπο δύο αντίθετων προσδοκιών σε σχέση με ένα αντικείμενο - για παράδειγμα, ταυτόχρονη αντιπάθεια και συμπάθεια.

Στη φιλοσοφία υπάρχει ένας ξεχωριστός όρος "επιστημολογική αμφισημία". Αυτός ο όρος χρησιμοποιείται για να υποδηλώσει τη δυαδικότητα και την αμφισημία πολλών θεμελιωδών εννοιών της ύπαρξης. Δύο συναισθήματα και δημιουργικότητα.

Πολλές μελέτες δείχνουν ότι πολλοί φυσιολογικοί άνθρωποι μπορεί να βιώσουν αμφιλεγόμενα συναισθήματα. Ένα τέτοιο μίγμα θετικών και αρνητικών καταστάσεων ονομάζεται μερικές φορές μικτά συναισθήματα. Οι επιστήμονες έχουν διαπιστώσει ότι τα αμφιλεγόμενα συναισθήματα ενισχύουν σημαντικά τις δημιουργικές ικανότητες ενός ατόμου.

Αποδεικνύεται ότι η εμπειρία των μικτών συναισθημάτων προκαλεί ένα ευρύτερο φάσμα αναμνήσεων. Αυτό εξηγείται εύκολα από το σημείο της θεωρίας της συνάφειας: η θετική διάθεση και τα θετικά συναισθήματα προκαλούν πιο επιθυμητές σκέψεις και αναμνήσεις, ενώ άλλες ανεπιθύμητες σκέψεις και μνήμες προκαλούν αρνητικά συναισθήματα. Επομένως, τα μικτά συναισθήματα, δίνοντας στο άτομο μια ευρύτερη γκάμα γνώσεων, εγγυώνται μεγαλύτερη ευελιξία στη σκέψη. Με αυτό τον τρόπο ενεργοποιείται σημαντικά η διαδικασία σκέψης, η οποία, με τη σειρά της, δημιουργεί προϋποθέσεις για την ανάπτυξη της δημιουργικότητας.

Ο F. Scott Fitzgerald πίστευε επίσης ότι η ικανότητα του ατόμου να αμφιταλαντεύεται ενισχύει τις πνευματικές ικανότητές του: Θεωρούσε ότι η ικανότητα ταυτόχρονης κράτησης δύο αντιτιθέμενων ιδεών αυξάνει σημαντικά την ικανότητα του εγκεφάλου να λειτουργήσει.

Ο καθένας από εμάς γνώρισε αμφισημία των συναισθημάτων. Είναι στην ανθρώπινη φύση: να επιλέγετε συνεχώς μεταξύ "καλού" και "κακού", "σωστού" και "λάθους". Είναι απολύτως φυσιολογικό για καθέναν από εμάς να βιώνουμε συγχρόνως συναισθήματα όπως η αγάπη και το μίσος, η χαρά και η θλίψη. Ασχολούμαστε συνεχώς με τη δυαδικότητα της εμπειρίας, ακόμη και αν το κάνουμε ασυνείδητα. Κάθε φορά που ένα άτομο λέει ναι ή όχι, κάνει την επιλογή του. Η παθολογική αμφισημία γίνεται μόνο όταν είναι έντονα έντονη και σταθερή.

Αμφιβολία

Βρέθηκαν 10 ορισμοί του όρου AMBIVALENCE

Αμφιβολία

τη δυαδικότητα της εμπειρίας, όταν το ίδιο αντικείμενο προκαλεί ταυτόχρονα αντίθετα συναισθήματα, όπως η ευχαρίστηση και η δυσαρέσκεια, η συμπάθεια και η αντιπάθεια.

Αμφιβολία

πολυδιάστατη (πολυ-διάνυσμα) ανθρώπινης δραστηριότητας, πολλαπλή ή, τουλάχιστον, διπλή αναρρόφηση, συνδυασμός προσανατολισμών, τρόποι αυτοπροσδιορισμού διαφόρων στη φύση, ουσία. έλλειψη μιας σκληρής γραμμής στη φύση της συμπεριφοράς.

Αμφιβολία

από lat. η δυαδικότητα των συναισθημάτων, τα συναισθήματα, που εκφράζονται στο γεγονός ότι το ίδιο αντικείμενο προκαλεί στο άτομο ταυτόχρονα δύο αντιτιθέμενα συναισθήματα, για παράδειγμα, ευχαρίστηση και δυσαρέσκεια, αγάπη και μίσος, συμπάθεια και αντιπάθεια. Α. Έχει τις ρίζες του στη διφορούμενη σχέση του ατόμου με το περιβάλλον, στην ασυνέπεια του συστήματος αξιών. Ο όρος "Α" προτείνεται από την Ελβετία. ψυχολόγος E. Bleuler.

Αμφιβολία

από lat. ambo - αμφότερα και valenta - δύναμη) - δυαδικότητα, που εκδηλώνεται σε συναισθήματα και πράξεις που βρίσκονται σε αντιφατικές φιλοδοξίες, όπως η αγάπη και το μίσος, η ευχαρίστηση και η δυσαρέσκεια, η συμπάθεια και η αντιπάθεια. μια από τις αισθήσεις μερικές φορές αντικαθίσταται (ασυνείδητα) και μεταμφιέζεται από την άλλη. Η αμφισημία οφείλεται στην αμφισημία της στάσης ενός ατόμου απέναντι στη γύρω κοινωνία, στον αντιφατικό χαρακτήρα ενός υιοθετημένου ή καλλιεργημένου συστήματος αξιών.

Αμφιβολία

από lat. ambo και valentia - δύναμη) - δυαδικότητα, που εκδηλώνεται σε συναισθήματα και ενέργειες, οι οποίες έρχονται σε αντίθεση με τις φιλοδοξίες του άλλου. Ο όρος εισήχθη από τον E. Bleuler. Η αμφισημία είναι χαρακτηριστική για κάποιες ιδέες, οι οποίες, εκφράζοντας μια χροιά απόλαυσης και δυσαρέσκειας, υποδηλώνουν αγάπη και μίσος, συμπάθεια και αντιπάθεια. συνήθως ένα από αυτά τα συναισθήματα εξαναγκάζεται (ασυνείδητα) και μεταμφιέζεται από άλλο. Υπό αυτή την έννοια, η αμφισημία παίζει ρόλο στην ψυχανάλυση και τη γραφολογία.

Αμφιβολία

από lat. (η αγάπη και το μίσος, η συμπάθεια και η αντιπάθεια κλπ.) ή η ταυτόχρονη παρουσία δύο αμοιβαία αντίθετων με εκείνων που αποκλείουν το ένα το άλλο από τις επιθυμίες τους. Ο όρος "αμφιθυμία" εισήχθη από την ελβετική ψυχαναλυτή Ε. Bleuler στην αρχή. 20 in. Σήμερα, συχνά χρησιμοποιείται εκτός της ψυχολογίας (για παράδειγμα, στην κοινωνιολογία και τη φιλοσοφία της επιστήμης) με μια ευρύτερη έννοια όταν πρόκειται για την ασυνέπεια, την ασάφεια μιας συγκεκριμένης ενέργειας, την αξιολόγηση, την εγκατάσταση κ.λπ.

Αμφιβολία

(από τη λατινική ambo - και οι δύο + valentis - έγκυρη) - μια διπλή, αντιφατική στάση ενός ατόμου σε ένα αντικείμενο, που χαρακτηρίζεται από ταυτόχρονη κατεύθυνση αντίθετων παλμών στο ίδιο αντικείμενο. Αυτός ο όρος ορίζει συναισθήματα και κίνητρα όχι μόνο μικτά αλλά αντιφατικά, τα οποία δεν δοκιμάζονται εναλλακτικά, αλλά σχεδόν ταυτόχρονα. Στην επιστημονική Ο όρος λεξικό εισήχθη από τον E. Bleuler (1911) για να αναφερθεί σε ένα από τα πλάσματα. σημεία σχιζοφρένειας. Ωστόσο, ο Bleuler επέτρεψε μια εκτεταμένη ερμηνεία αυτής της έννοιας σε σχέση με τον κανόνα. Ο Ζ. Φρόιντ το καθιέρωσε ως καλό χαρακτηριστικό των αντιτιθέμενων οδηγών, που συχνά εκδηλώνεται σε ένα πρόσωπο με τη μορφή αγάπης και μίσους για το ίδιο σεξουαλικό αντικείμενο. Η ιδέα Α χρησιμοποιήθηκε από τον ιδρυτή της ψυχανάλυσης όταν εξετάζει ένα τέτοιο φαινόμενο, όπως η μεταφορά, με την οποία ο αναλυτής πρέπει να ασχοληθεί με τη διαδικασία της θεραπείας ενός ασθενούς. Σε mn. Στα έργα του, ο Freud υπογράμμισε τη διπλή φύση της μεταφοράς, η οποία έχει θετικό και αρνητικό προσανατολισμό. Στο βιβλίο. «Δοκίμιο για την ιστορία της ψυχανάλυσης», τόνισε: «Η μεταφορά είναι διφορούμενη: περιλαμβάνει τόσο θετική (φιλική) όσο και αρνητική (εχθρική) στάση απέναντι στον ψυχαναλυτή». N.D. Naumov

Αμφιβολία

από lat. είναι μια ψυχολογική έννοια που δηλώνει τη δυαδικότητα της αισθητήριας αντίληψης, που εκφράζεται στο γεγονός ότι το ένα και το αυτό αντικείμενο μπορεί να προκαλέσει αντίθετα συναισθήματα σε ένα άτομο (ευχαρίστηση - δυσαρέσκεια, συμπάθεια - αντιπάθεια κ.λπ.). Αυτό το χαρακτηριστικό της αισθητήριας αντίληψης αντικατοπτρίζεται συγκεκριμένα στην αισθητική δραστηριότητα και χρησιμοποιείται στην τέχνη. Στην αισθητική, Α. Σημαίνει δυαδικότητα: αισθητική δραστηριότητα - ο προσανατολισμός της προς την πραγματικότητα και το ιδανικό. αισθητικό συναίσθημα - "γέλιο μέσα από δάκρυα", ευχαρίστηση μέσω σοκ και συμπόνιας (Catharsis)? αισθητική αντίληψη - η εμπειρία της τέχνης. manuf. ως πραγματικότητα και ταυτόχρονα με τη συνειδητότητα της υπόθεσής της (αυτό μεταφράζει με ακρίβεια την ποιητική εικόνα του Πούσκιν: «Θα ρίξω τη φαντασία των δακρύων»). Τέχνη-συνειδητά και ασυνείδητα χρησιμοποιεί την αρχή του Α. Στη σύνθεση και τη συναισθηματική κατασκευή των καλλιτεχνών. (ρεαλισμός) τις αντιτιθέμενες αρχές: γέννηση και θάνατος, πόλεμος και ειρήνη, νεολαία και γηρατειά, ha-hoo και κακοποίηση, "κορυφή" και "βυθός", συχνά μετατρέποντας το συνηθισμένο νόημα των εννοιών (π.χ., όπως ο Α. Αχμάττοβα: "από εσάς και βλασφημία - έπαινος"). Μια παρόμοια έννοια έχει Α. Ζευγαρωμένη τέχνη., Ο φορέας των αντιτιθέμενων αρχών :. Δον Κιχώτης και ο Σάντσο Panza, Faust και Μεφιστοφελής, Χριστό και Ιούδας, Ο Μαιτρ και η Μαργαρίτα, κλπ Α παρατηρείται επίσης στην ανοικτή δυαδικότητα των μέσων έκφρασης Art Society, ως μεταφορά, γκροτέσκο, ειρωνεία, αντίθεση, κλπ Στη σύγχρονη η αρχή της Α. είναι πιο περίπλοκη, πολλαπλά ενισχυμένη στο σύστημα της τέχνης. έκφραση αντίστασης. Στη σοβιετική αισθητική, η αρχή του Α. Διερευνήθηκε από τον Μπαχτίν, ο οποίος αποκάλυψε τις βαθιές του παραδόσεις, που προέρχονται από τη μυθολογία και τη λαϊκή κουλτούρα. Δείτε επίσης: Αισθητική αντιπολίτευση.

Αμφιβολία

θεμελιώδη λογική χαρακτηρισμό της σκέψης, του πολιτισμού, ηθική ιδανικό, το σύνολο της ανθρώπινης ζωής, το ανθρώπινο δυναμικό είναι ιδανική και το υλικό για να μάθουν, να κατανοήσουν κάθε ενδιαφερόμενο φαινόμενο οντότητα μέσω της διπλής αντιπολίτευσης, αναζητούν διαρκώς τρόπους για σχηματισμό του νοήματος μέσα από τους πόλους της αντιπολίτευσης, να βρουν μια αίσθηση για το πώς η έμφαση να ξεπεραστεί η αντιπολίτευση, ως μέτρο ανακούφισης αντιφάσεις, που τις συνδέουν μεταξύ τους μεταξύ των πόλων. Α - διαλεκτική διαδικασία, η διαλεκτική είναι η λογική της ΑΑ - ο μηχανισμός της ενότητας της αλληλοαποκλείονται διπλή αντίθεση των πόλων, ο μηχανισμός τους αμοιβαία αλλαγές, συμπληρωματικότητα, διείσδυση, μόνιμος μηχανισμός «πέψη-αίσθηση σε όλη κάθε πόλο συμφωνίας - τη μετάβαση μεταξύ τους.

Α. Ενεργεί με τις μορφές αντιστροφής και μεσολάβησης. Η αναστροφή χαρακτηρίζεται από την αφαίρεση των διαφορετικών πόλων. Η αφαίρεση των αντιθέτων των πόλων είναι δυνατή κάτω από αυτές τις συνθήκες μόνο ως απολυτοποίηση της αλήθειας ενός πόλου, ενώ η ισοπέδωση του άλλου, αναγνωρίζοντας την έννοια με έναν από τους πόλους. Η αναστροφή χαρακτηρίζεται από την επιθυμία επίλυσης προβλημάτων με ταχύτητα αστραπής (λογικά εκτός χρόνου), δηλ. δεν παραμένουν μεταξύ των πόλων της αντιπολίτευσης, αλλά άλματα από το ένα στο άλλο. Για παράδειγμα, η ταυτοποίηση οποιουδήποτε φαινομένου, πράγμα, ηθικού γείτονα του γείτονα, μηχανισμός κλπ. με καλό, με όμορφα, χρήσιμα, κλπ. μπορεί αντιστρόφως να μετακινηθεί σε αντίθετες εκτιμήσεις, δηλ. όπως το κακό, την ασχήμια, τις βλάβες κ.λπ. Στην καρδιά αυτής της λογικής λυκάνθρωπου είναι η ιδέα ότι η απόρριψη ενός πόλου είναι πανομοιότυπη με τη μετάβαση στον άλλο πόλο των αιώνων υφιστάμενων αντιθέσεων. Η αναστροφή τείνει να μειώσει τον διάλογο των πόλων με την αλλαγή ενός μονόλογου σε άλλο και αντίστροφα, για παράδειγμα, στην αξιολόγηση, κατανόηση ενός φαινομένου ή άλλου, ο μονόλογος των "αρχών" μπορεί να αντικατασταθεί από την κατανόηση των "σκληρών εργατών". Και εδώ βγαίνει στην πρωτόγονη μορφή της αλλαγής των πόλων της αντιπολίτευσης, με τη μορφή ενός ξυλοδαρμού.

Διαμεσολάβηση φέρνει το κέντρο βάρους πέρα ​​από τη μετάβαση από τον ένα πόλο της σημερινής αντιπολίτευσης στο άλλο, για να βρει μια νέα σύνθετη και αντιφατική έννοια, όπου η αντιπολίτευση αλλάζει συνεχώς, δημιουργώντας νέες, όπου πόλους σε αντίθεση με στροφή σε μια αντίφαση ότι, ως αποτέλεσμα της υπέρβασης δίνει ποιοτικά νέο αποτέλεσμα, ένα νέο νόημα νέες διπλές αντιθέσεις.

Αμφιβολία

Ελληνικά amphi - γύρω, γύρω, και στις δύο πλευρές, διπλή και lat. valentia - δύναμη) είναι μια διπλή, αμφιλεγόμενη στάση του υποκειμένου στο αντικείμενο, που χαρακτηρίζεται από ταυτόχρονη στόχευση του ίδιου αντικειμένου αντιτιθέμενων παρορμήσεων, στάσεων και συναισθημάτων που έχουν ίση δύναμη και όγκο. Η έννοια του Α. Εισήχθη στην επιστημονική κυκλοφορία στις αρχές του 20ου αιώνα. ο Ελβετός ψυχίατρος Ε. Bleuler, ο οποίος το χρησιμοποίησε για να χαρακτηρίσει τη συναισθηματική, νοητική και πνευματική ζωή των ανθρώπων με σχιζοφρένεια (διακεκριμένη προσωπικότητα), το βασικό χαρακτηριστικό του οποίου είναι η τάση του ασθενούς να ανταποκρίνεται σε εξωτερικά ερεθίσματα με μια διπλή, ανταγωνιστική αντίδραση. Στη σύγχρονη ψυχιατρική, διακρίνονται πολλά είδη Α, από τα οποία διακρίνονται πιο συχνά: 1) Α. Στο συναισθηματικό πεδίο (όταν η ίδια άποψη συγχρόνως συνοδεύεται από ευχάριστα και δυσάρεστα συναισθήματα). 2) Α. Στον τομέα της πνευματικής δραστηριότητας (που χαρακτηρίζεται από την ταυτόχρονη εμφάνιση και συνύπαρξη αντιτιθέμενων σκέψεων) και 3) Α. Στον τομέα της θέλησης - αμφιθυμία (που χαρακτηρίζεται από τη δυαδικότητα των κινήσεων, δράσεων και δράσεων). Μια σημαντική επέκταση της έννοιας, του περιεχομένου και του εύρους της έννοιας του Α. Πραγματοποιήθηκε στην ψυχαναλυτική διδασκαλία του Φρόιντ. Σύμφωνα με την ψυχανάλυση, ο Α. Είναι μια φυσική, προσδίδουσα ιδιότητα της ανθρώπινης ψυχής και ένα από τα πιο σημαντικά χαρακτηριστικά της ψυχικής ζωής των ανθρώπων. Σύμφωνα με τον Φρόιντ, ο Α. Εμφανίζεται κυρίως με τη μορφή Α. Συναισθήματα (για παράδειγμα, αγάπη και μίσος, συμπάθεια και αντιπάθεια, ευχαρίστηση και δυσαρέσκεια κλπ., Ταυτόχρονα κατευθυνόμενα προς το ίδιο αντικείμενο) διφορούμενη φύση. Ο Φρόυντ πίστευε ότι μέχρι ένα ορισμένο επίπεδο Α είναι φυσικό και εντελώς φυσιολογικό και ένας υψηλός βαθμός A. αισθημάτων είναι ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα και μια ειδική διάκριση των νευρωτικών. Υπογραμμίζοντας το σχέδιο μεταφοράς στο πρόσωπο ένα σημαντικό μερίδιο του μίσους προς το πρόσωπο στο οποίο έχει πλέον συνδέεται με, και την αγάπη στο πρόσωπο, που μισεί, ο Φρόιντ τόνισε ότι το ένα ή το άλλο από αυτά τα αντιθετικά ενστικτώδεις κινήσεις των εκτοπισμένων (εν όλω ή εν μέρει) στο ασυνείδητο και ονομάζεται φαινόμενο ως αρχή A. Δυνάμει της αρχής Α, η καταπιεσμένη έλξη ή αίσθηση είναι πάντα μεταμφιεσμένη ως διαμετρικά αντίθετη έλξη, συναίσθημα κ.λπ. Σύμφωνα με την ψυχαναλυτική κατανόηση, ο Α. Είναι μία από τις εκδηλώσεις της αντιφατικής φύσης του ανθρώπου, που προκαλεί μια αμφιλεγόμενη στάση όχι μόνο στους άλλους, αλλά και στον εαυτό του. Αυτή η γενική ιδέα αντικατοπτρίστηκε, για παράδειγμα, στην ερμηνεία του σαδισμού και του μαζοχισμού ως σαδαμοχαιμία (δηλαδή, ένα είδος συγχωνευμένης και αντιφατικής δυαδικότητας στάσεων, εμπειριών κλπ.). Μια ψυχαναλυτική έννοια λάβει κάποιες ενισχύσεις στην αναλυτική ψυχολογία του Γιούνγκ, στην οποία η έννοια της Α χρησιμοποιείται για: τα χαρακτηριστικά των πολικών συναισθήματα ορίσει το πλήθος των ψυχικών σταθεροποίηση της διαλεκτικής της φύσης της ψυχικής ζωής, για να διευκρινίσει τη φύση της σχέσης με τη μητρική εικόνα, κλπ Στην ψυχολογία, και την καθημερινή ζωή Μια αντίληψη. χρησιμοποιείται συχνά για να υποδηλώνει μια ποικιλία αντιφατικών σχέσεων του υποκειμένου με το αντικείμενο (για παράδειγμα, ο ταυτόχρονος σεβασμός ενός ατόμου για τις δραστηριότητές του και την έλλειψη σεβασμού για τη στάση του απέναντι στους ανθρώπους, ταυτόχρονη συμπάθεια για έναν άνθρωπο και αντιπάθεια προς αυτόν για αυτή ή αυτή τη δράση ή αδράνεια κ.λπ.). Στη σύγχρονη επιστημονική βιβλιογραφία, η έννοια του Α. Χρησιμοποιείται κυρίως στις ψυχαναλυτικές έννοιες και έννοιές της.

Βρέθηκαν προγράμματα σχετικά με το θέμα Ambivalence - 0

Βρέθηκαν επιστημονικά άρθρα σχετικά με το θέμα Ambivalence - 0

Βρέθηκαν βιβλία για το θέμα AMBIVALENCE - 0

Βρέθηκαν παρουσιάσεις για αμφισημία - 0

Βρέθηκαν περιλήψεις σχετικά με την αμφιβολία - 0

Μάθετε το κόστος της γραφής

Ψάχνετε για ένα χαρτί, χαρτί, ερευνητικό χαρτί, δοκιμαστικό χαρτί, πρακτική έκθεση ή σχέδιο;
Μάθετε το κόστος!

Επιπλέον, Σχετικά Με Την Κατάθλιψη

Κρίσεις Πανικού